Als de wereld vrij was

Geweld laat sporen na
Niet alleen in mensen,
maar ook in familiesystemen.

Met dit gedicht wil ik bewustzijn brengen
op wat ongezien blijft,
en toch doorwerkt.

Niets is zo zwart,
als dat wat
het leven ondersteboven zet.
Recht niet meer recht is,
krom niet meer krom.

Doordat het perspectief
veranderd is.
Niets meer is,
wat het was.

Alles omgekeerd
door oorlog
en geweld.

Waar slachtoffer
dader wordt,
dader slachtoffer.

Niemand meer weet
wie hij eigenlijk
van binnen is.

Eigenheid weggerukt,
het hart vermorzeld.

Wie ben je daarna?
Welke persoonlijkheid,
welk trauma
staat onbewust aan het stuur?

Welk overlevingsmechanisme
bepaalt nog wat fout is
en wat niet?
Hoe vind jij jezelf weer terug?

Laten we stilstaan
bij dat wat zoveel neemt:
GEWELD-
geweld in iedere vorm.

Kijk verder.
Kijk in je familiesysteem.
Durf te kijken,
te zien.
te voelen.

Om uiteindelijk
écht te helen,
en daarmee
ook het familiesysteem.

© Marian Jansen-Noyon